ได้อ่านTag รอบสองของหลายๆคน
ฮาโคดๆ เอิ๊กๆ
อ่านแล้วก็นึกของตัวเองได้ เลยมาเขียนอีกรอบ~
ก่อนอื่นขอบคุณทุกเม้นของentryที่แล้วนะคะ ที่ให้กำลังใจเรื่องปมด้อยเราTwT
จริงๆมันเป้นเพราะว่า เรานิสัยจริงๆ มันออกแนวเด็กๆซนๆ เป้นบางครั้งอ่ะ แล้วพอเราทำตามนิสัยตัวเอง
รู้สึกว่ามันไม่เข้ากะตัวเล้ย อีกอย่างอยากมีแฟนคอยปกป้องเราได้อ่ะ ตัวใหญ่ใครอยากจะปกป้องวะ แมร่งT{}T!!!
อ่ะแล้วก็ ยินดีที่ได้รุ้จัคุณJayด้วยนะคะ ดีใจมีเพื่อนเพิ่มอีกคนนึงแว้วTwT
เรื่องแรก รักแรกของเรา(ฮิ๊ววววววววววววว)<<< เสียงเพื่อนโห่ 5555 อย่าสงสัย เราก็มีรักแรก ที่แบบรุ้สึกว่าชอบใครครั้งแรกเลยนะ ตอนป.2 =////= ไม่ใช่เพื่อนในห้อง ไม่ใช่เพื่อนข้างบ้าน ไม่ใช่ลูกเพื่อนพ่อแม่ แต่เป้น.......ญาติครูพิเศษคนนึง!!!! (อีนี่ ริชอบคนแก่แต่เด็ก=w=;) คือ เค้าเป้นญาติแบบ เมหือนเป้นน้องเป้นหลานของครูพิเศษแถวบ้านเราอ่ะ ตอนนั้นเราอยู่ ป.2 แตเค้าคนนั้นจะรับปริญญาแล้ว=w=!!! แก่แสรดดดดด ต่งกันกี่ปีวะเนี่ย 5555 แต่เป้นครั้งแรกที่เรารู้สึกใจเต้นกะใครคนนึงอ่ะแล้วเวลาเค้าแวะมาหาครูพิเศษเรา เราจะชอบแอบมองเค้า(โอ้โห ใช่เล่นนะเรา=w=;;;) เค้าหน้าตาดีนะ(ในความทรงจำอันเลือนลางอ่ะ) สูงมาก ตัวใหญ่ (ก็เราเด็กเค้าก้ต้องตัวใหญ่สิวะ) แล้วก็ใส่แว่น ดูเรียบร้อยๆ แต่น่ารักคุยเล่นไรงี้น่ารักมากกกกกกก วุ้ยยยยยยยยยย>//////< แล้วมันก็กลายเป้นที่มา ของสเปกเราตอนโตเลยแหล่ะ 5555555 เราอ่ะ แอบชอบคนใส่แว่นเมหือนกันนะ แต่ต้องเป้นสไตล์คล้ายๆ กะคนที่เราเคยชอบตอนป.2น่ะแหล่ะ (คล้ายๆ ปิ๊บ รวิช แล้วใส่แว่นอ่ะ) จน ม.4อะ ชอบคนนึง อยู่คนละห้อง สไตล์แบบพี่คนนั้นเล้ยยยยย 555 รู้สึกว่าเรานี่ก็ฝังใจกะเค้าเมหือนกันนะ=w=; แต่ก็นะ รักครั้งนั้นก็คุดซะ เพราะเค้ามีแฟนแล้ว เรารึอุตส่าชอบมาปี 1เลยTwT
เรื่องที่ 2 มันจะมีคนมาชอบแปลกๆ=w=" คือที่ว่ามาชอบแปลกๆเนี่ย คือมาบอกแปลกๆมั่งหรือว่า เจอแบบไม่ค่อยจะเมหือนกะอื่นเค้าอ่ะ^^" คือเริ่มตั้งแต่ช่วงม.ต้นเนี่ย เราก็ไม่ดูแลตัวเอง เป้นช่วงเนิร์ดของเราอ่ะ แบบชั้นจะทำแบบนี้ ทำไมอ่ะ ไม่สนใจ และเป้นช่วงที่ได้รับผลกระทบจากการที่เราชอบความเป้นที่สุดตอนประถม(คือ น้ำหนักแมร่งหนักที่สุด หนักก่าเพื่อนผู้ชายยบางคนอีก กร๊ากกก อดีตอันแสนเศร้าT{}T) คือตอนเราก็ไม่ได้ถือว่าอ้วนมากหรอก ตอนนั้นหนัก 60อ่ะ แต่มันก้ทำให้ตัวโตมากๆ ใส่เสื้อผ้าตัวโคร่งๆอีก หน้าก็โคดกลม กะคนไม่รุ้จักก็ทำน้าบึ้งๆ ไม่เข้าใจ ยังมีคนมาบอกชอบอีก ถืเป้นเรื่องที่เรายังสงสัยจนถึงทุกวันนี้เลยนะ=w=; ก็คือตอน ม.3 อาจารย์สอนภาษาอังกฤษ มาบอกเราว่า เนี่ยมีคนนึง เค้าบอกว่าเค้าชอบเรา คนนั้นเค้าอยู่ห้อง 4นะ (ส่วนเราอยู่ห้อง 1 ห้องkingของตอนนั้นแหล่ะนะ ) เราก็แบบ หรอคะ ใครคะ อาจารย์ก้ไม่บอก จนถึงทุกวงันนี้รเก็ไม่รู้ว่าใครวะ และอีกทีนึงก็มาฝากเพื่อนมาบอก ว่าเค้าชอบเรา เราก็อารมณ์ขึ้นเลย(คือ อารมณ์เขินอ่ะ=w=;;) บอกเพื่อนเราว่า ฝากไปบอกเค้าด้วยนะ ว่าถ้ามีเวลาว่างมาก ก็เอาเวลาไปอ่าหนังสือซะนะ !!! (โหอีนี่เลว=w=!!) ตอนนั้น ไม่ได้คิดไรเลยแต่มันเขิน เลยพูดออกไปแบบนั้น (เขินจริงๆนะเว้ย แต่อาจจะเขินรุนแรง=w=;;;) แล้วก็มีครั้งนึง ไปส่งเอกสารให้อาจารย์ที่ห้องคอม ตอนยืนรออาจารย์ ก้มีเด็กผู้ชาย 2คนยืนอยู่ด้วย คือมีธุรกะอาจารย์เมหือนกันแหล่ะ ก้ยืนรอสักพัก แล้วอยู่ดีๆเด็กผู้ชายคนนึงก็บอกว่า แอร์หนาวเนอะ แล้วก็เอามือมาจับแก้มเรา=[]="""""" เรายืนเอ๋อไปเลย แบบ อึ้ง..........................แล้วเค้าก็แบบปล่อยมืออ่ะ แล้วจารย์ก้มาพอดี เรายังงงๆอยู่เลย แล้วพอให้เอกสารจารย์ไปก็ไม่มีไรต่อ........ อะไรของมันวะ งง ใครวะ แมร่ง มาแต๊ะอั๋งตรูอีก และจนถึงปัจจุบันเราก้ยังไม่รุ้ว่ามานเป้นใคร-w-;
ไม่จบๆ มีต่อๆ ก็ช่วง ม.ต้นอีกเมหือนกันเราเคยเล่นpenfriendใช่มะ ซึ่งเราก็ไปลงในC-kidsอะไรงี้อ่ะ และก้ไปลงในหนังสือนิตยสารอันนึงชื่อ Bigtoon (ใครจำได้มั่งมั้ยเนี่ย=w=;)แต่ตอนหลังมันเจ๊งไปแล้วนะแล้วเราก็ได้ลงประกาศหาเพื่อน ในเล่มสุดท้ายที่เค้าจะปิดตัวลงพอดี=w=;;;แล้ว เวลาผ่านไปนานและหลังจากลงหนังสือไปอยุ่ดีๆก้มี คนส่ง จม.มา หน้าซองจ่าว่า สถานพินิจ(ที่ไหนซํกที่จำไม่ได้=w=;;) เราก็งง เฮ้ย อะไรวะ สถานพินิจ อ่านข้างในก็อ๋อ เค้าเห้นเราในหนังสือเลยเขียนมาคุยด้วย ก็ตอนแรกเขียนมาคนเดียวก่อนมั้ง พอฉบับต่อมา ก็เขียนมา 2คน อีกคนเขียนมาเพราะเค้า2คนเป้นเพ่อนกัน อยากรู้จักเราเมหือนกัน พอคุยๆไป 3-4 ฉบับทีนี้ก้มีฉบับนึง อยู่ดีๆ ขอรูปเรา แล้วบอกเราว่า เขียนชื่อ ว่าให้ .....(ชื่อของคนที่ขออ่ะ)ด้วยนะจริงๆก็ขอมาทั้ง 2คนน่ะแหล่ะ ( จม.ฉบับเดียวกัน แต่เขียนมาคนละแผ่นน่ะ)เราก็ขี้เกียจไงส่งไปใบเดียว แล้วก็เขียนชื่อมันทั้ง 2คนเลย เขียนว่า ให้ ......(คนแรก)+.......(คนที่สอง) เราก็ไม่คิดไร แต่ก็งงๆขอรูปทำไม พอฉบับต่อมา ส่งมา ปรากฏว่า แมร่ง 2คนนั้นตีความกันว่า เราเขียนหลังรูปว่า ให้.....(คนแรก)แสดงว่าเราอ่ะชอบคนนี้อีตาคนที่เราเขียนเป้นคนที่สอง ก้มาบ่นว่า ต่อไปนี้จะไม่เขียนหาเราแล้วนะ เพราะทรายชื่อเราไว้หลังแสดงว่าทรายอ่ะชอบคนแรกขอให้มีความสุขไรงี้อ่ะ ส่วนอีตาคนแรกก็แบบ เขียนมาซธหวานหยดย้อย....................what the......!!!!!!!!!!!=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!
หลังจากนั้นก็อกหักรักคุดตอนม.4 (อย่างที่เล่าไปตอนแรกTwT) พอม.6 ก็ชอบกะแฟนคนแรก แต่ตอนนั้นน่ะ มีคนมาชอบเราอีก ซึ่งไม่เข้าใจว่าตานี่มาชอบเราได้ไง คือไม่มีวี่แววเลย มารู้ทีหลังว่า มันบอกว่าก่อนจบมีอยากมีแฟน!!! แล้วหลังจากนั้น มันก็บอกเพื่อนว่าชอบเรา(เออ เพราะมันไม่มีใครให้เลือกแล้วใฃ่มะ ในห้องผู้หญิงมันน้อยนี่นะ-w-) แต่เราก็ปฏิเสธแบบไร้เยื่อใยมากๆ คือไม่ได้ปฏิเสธตรงๆนะ แต่เรากระทำเลย คือไม่พูดไม่มองหน้า ถ้าเผชิญหน้ากะอีตานี่เราหลบฉากสะบัดหน้าหนีอย่างเดียวเลย มาคิดตอนนี้เราก้สงสารเค้านะ ที่เราทำไปเรารู้สึกอึดอัดเวลามีคนมาชอบอ่ะ เพราะเราจะเขินทำตัวไม่ถูก 55555 คือเพราะกลัวดูไม่ดีน่ะ ถึงเราจะไม่ได้ชอบเค้าก็เหอะ แต่มีคนมาชอบทั้งที ก็ไม่อยากเสียภาพ มันเลยกลายเป้นอึดอัดไปแทน แล้วก้ไปทำกะเค้าแย่ๆ=w=; เราเป้นแบบนั้น จนถึงมหาลัยแหล่ะ แต่ตอนนี้โอเคแล้วคิดว่าไม่ทำแบบนั้นแหล่ะ คิดว่าเออ เค้ามาชอบก้มาชอบอ่ะ เราก็บอกตรงๆก็พอและก้เป้นตัวเองไม่ต้องกลัวว่าดูไม่ดีหรืออะไร มันก้จะไม่เขิน มองกลับไปตอนนี้ก็รู้สึกแย่เมหือนกันนะ เรานี่เลวดีจริงๆ=w=;
เรื่องการโกนขนขา ทุกคนอาจจะเห้นว่าเราอ่ะโกนขนขา แต่คงไม่มีใครรู้สาเหตุที่เราโกน คือมันมาจากการที่ตอนม.5 เทอม 2 เราโดนผู้ชายว่า เฮ้ย ทรายแมร่ง ขนขาแกหยั่งกะผู้ชาย..........T[]T!!!!!!!!!! เรางี้ ทรุดลงไปทำท่า OTL คือขนเราอ่ะ มันยาว และเยอะ แต่ไม่เยอะเท่าผู้ชายนะ แต่มันก็เยอะเกินไม่สวยน่ะแหล่ะTwT เราทนไม่ได้ รับไม่ได้ ไปบอกพ่อ พ่อซื้อเครื่องถอนขนให้หน่อย!!!!! เราเล่าใฟ้พ่อฟัง พ่อเราเห้นดงันั้น ก็พอเราไปซื้อที่Bootsเลย ^^!! ตอนโกนครั้งแรกๆนี่ทรมานมาก ต้องให้น้องจับขา และพ่อเราเป้นคนถอน แต่พอหลายครั้งเข้า พ่อกะน้องเราไม่ยอมมาช่วย เราก็เอาวะ ทนเจ็บTwT!! ถอนมา 5ปี จนขนมันน้อยลงแล้วอ่ะ แต่ก้ยังมีขึ้นนะ แต่น้อยลงเยอะมาก แต่ยังมีอยู่แหล่ะ ตอนนี้เครื่องนั้นใช้มา 5ปีพังซะแหล่ะ รอซื้อใหม่อยู่เนี่ย โฮฮฮฮฮฮ ชีวิตแสนเศร้าของสาวน้อยTwT
นึกออกเพิ่มแค่นี้แฮะ ถ้ามีใครอยากถามไรถามมาได้เน้อจะได้ ครบ 5 ข้อ^^" ไว้นึกออกครบจะมาอีดิดเพิ่มนะ
edit @ 2007/01/13 20:53:10
คนมาจีบนี่ก็คิดไปได้เนาะ เรื่องความรักนี่เข้าใจยากจริงๆ แถมยังหลากรูปแบบอีกตะหาก เป็นสีสันกับชีวิตดีนะคะ